Zaklęci między światami

Życie?

Idą ulicą, niby duchy zaklęte.

Oczy otwarte, choć bezdennie puste.

Żyją w zamknięciu, samotnie, wśród ciszy.

Czekają na pomoc, choć wcale jej nie chcą.

Są ponad, są wyżej i widzą też więcej.

Wybrani, specjalni, wyjątkowo niezwykli.

Za prawdę, za wiedzę najwyższą płacą cenę.

Tu nie mają przyjaciół, nie znają rodziny

Nie między ludźmi, lecz w światach innych,

Pośród istot nieznanych wiodą swe życie.

Inni pytają "Czemu tam żyją?

Czy tam jest szczęście?

Czy trosk żadnych nie ma?"

Kiedy zapytasz, tak odpowiedzą:

"Tam życie jest gorsze,

Trosk, jeszcze więcej,

Szczęścia nie zaznasz.

Jest jednak coś, czego tu nie dostrzeżesz,

To prawda, najwyższa z żądanych wartości."

Za prawdę, gotowi poświęcić wszystko,

Wciąż tu obecni, by istnieć na zawsze.